Archief van het Blog

Herbezinnen

Mensen en organisaties die worstelen met de huidige situatie.
Hoe lang gaat het duren, hoe moet ik schakelen?
Alles kan onder druk komen te staan.
Het werk (als je dat nog hebt), je bedrijf (als er nog opdrachten zijn) maar vooral jij als persoon. Als je niet weet waarheen het gaat is het ook lastig in beweging komen.
Maar onzekere tijden kunnen ook mooie tijden zijn.
Misschien een goed moment voor herbezining.

Ga in gesprek met jezelf, de kern van je zijn.
Jij bent degene die invloed heeft op je directe omgeving.
Jouw kijk bepaald wat je ziet.
Het gesprek aan gaan met jezelf kan lastig zijn.
Een eerste stap zetten is lastig maar als je eenmaal aan de slag bent werkt het verslavend.
Wat is nou echt belangrijk, wat doet er echt toe?
Je weet immers wat je hebt en niet wat je overhoop haalt.
Wie houdt je de juiste spiegel voor en helpt je met het stellen van de juiste vragen.
En als je de antwoorden hebt, wat doe je daar dan mee?

Met nieuw inzicht verander je ook naar buiten, in je contacten.
Immers wat je uitstraalt krijg je terug.
Dit levert nieuwe energie op, geeft kansen en mooie ervaringen.
Nieuwe energie die de wereld een beetje mooier maakt, die jezelf gelukkiger maakt.

Wij als Incitamentum helpen je graag op weg.

Cultuurtoevoeging de nieuwe uitdaging

Mede door overdracht blijven culturen voort bestaan en worden ze overgedragen van generatie op generatie. Culturen vinden hun kracht in de eigenheid die ze met zich meebrengen en waarmee hele volks stammen hebben leren omgaan. Culturen vormen vaak de basis van een groep die zich daaraan committeert en/of eigen heeft gemaakt. Of het nu gaat om de cultuur die hoort bij een bepaalde bevolkingsgroep, of bij een bepaalde omgeving een bepaald bedrijf of muziekgenre ect ect.

De verschillende culturen zorgen ervoor dat er waarde wordt toegevoegd aan een groep. Het waardeoordeel welk elk individu daaraan wil geven is een discussie op zichzelf die ik voor nu even oversla. Waar mijn gedachten veel meer naar uitgaat is vraag waarom wij naast cultuurverschillen vaak de cultuur toevoegingen overslaan. Als ik het goed heb bestaat het hele woord niet eens. Althans niet in de context waar ik op doel. Voor de duidelijkheid het gaat mij om de toevoeging(en) die verschillende culturen op elkaar kunnen hebben om zo consensus te bereiken, welke naast de bestaande cultuur als een verrijking kan worden gezien. Dus niet in de plaats van maar veel meer met begrip van. Dit klinkt vaag dus wil graag een voorbeeld geven.

Stel dat binnen een groot bedrijf medewerkers uit twee verschillende culturen werkzaam zijn. Waarbij het binnen de ene cultuur gebruikelijk is om pas na het verkrijgen van een hogere functie binnen het bedrijf meer verantwoordelijkheden te nemen die niet bij je basispositie horen. Terwijl het in de andere cultuur gebruikelijk is dat je pas een hoger functie binnen het bedrijf krijgt wanneer je vanaf je basispositie laat zien dat je bereid bent om meer verantwoordelijkheden te nemen dan noodzakelijk zijn.

Uitgaande van deze wetenschap, is mijn vraag waar kunnen de twee cultuurverschillen ook ingezet worden als een toevoeging voor elkaar en wat is daarvoor nodig? Een ander voorbeeld is zou kunnen zijn de wereldwijde uitbraak van Covid -19 welke invloed heeft deze op de verschillende culturen en kunnen de verschillen die er zijn ook ten dele worden ingezet als toevoegingen. Met ook hier is weer de vraag wat zou daarvoor nodig zijn?

Mijn eerste gedachten hierover is LUISTEREN, horen wat gezegd wordt en bereid zijn om je eigen waardeoordeel desgewenst in de ( culturele) weegschaal te leggen, opzoek naar balans. Dat hier tijd voor nodig is snap ik.

Dat het soms om hele kleine nuances kan gaan weet ik.

Of wij bereid zijn hier wat meer aandacht aan te besteden, hoop ik.

Arbeidsverhoudingen staan als een huis?

Een huis staat of valt bij de fundering, de constructie en de functionaliteit van het bouwsel. Een huis wordt gebouwd voor de toekomst, voor veiligheid, bescherming en ook voor comfort en plezier.

Of het huis blijft staan in een storm, brand of bij veranderingen, hangt af van hoe het is gebouwd, wordt bekeken en gewaardeerd. Is het een mooi huis van een bevlogen architect, heeft het waarde, emotioneel of financieel, voor de eigenaar? Is het te gebruiken door de nieuwe bewoners? Dat is bij beschadiging of vernieling dan van doorslaggevende aard.

Laten we de voorgevel staan, passen we het huis aan met een serre of een dakkapel, of moet er in de constructie iets veranderen? Het hangt af van de wensen, verlangens en de functionaliteit, maar het kan alleen maar verbouwd, gerenoveerd, veranderd worden als de fundering aanwezig is en niet geërodeerd.

In Amsterdam staat het huis van de vakbeweging, de Burcht, gefinancierd door arme diamantwerkers uit de periode van de Industrialisatie en gebouwd vanuit het idealisme van Henri Polak. In opdracht ontworpen door een even bevlogen man, de architect Berlage. Het huis herbergt een geschiedenis van bloed, zweet en tranen, van het leggen van een fundament voor de toekomst voor vernieuwde arbeidsverhoudingen zonder uitbuiting.

Het is een parel op loopafstand van Artis, een parel die bijna niemand in Nederland kent. Het oudste vakbondsgebouw van Nederland, geschiedenis die je niet op school leert kennen, terwijl het toch aan de basis van onze moderne maatschappij en onze arbeidsverhoudingen ligt. De vakbeweging heeft het huis een beetje verloren, of verspeeld, het ligt eraan hoe je ernaar kijkt. Het is inmiddels eigendom van de vereniging Hendrick de Keyser. Alle historische informatie is in 2008 naar het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis verplaatst.[1] Er is nog een onderzoek- en documentatiecentrum van de Nederlandse vakbeweging gevestigd.

De parel die toekomstbestendigheid moest uitstralen, standvastigheid en stevigheid, is tot een onbeduidend stipje geworden in de moderne samenleving. Leden lopen momenteel de voordeur uit van de vakbeweging en niet in kleine getallen, ondanks het harde werken van veel goedbedoelde vakbondsmensen. Is er wat verspeeld of is er wat gewonnen?

Bij AVV (alternatief voor vakbond) zullen ze wellicht stellen dat er wat is verspeeld. De stevigheid lijkt een hinderpaal geworden. Martin Spanjers, met Mei Li Vos de grondlegger van AVV, kun je niet betrappen op een tekort aan betrokkenheid bij de vakbeweging, toch startte hij met AVV. Vanuit het zoeken op basis van de fundering zijn er veel nieuwe initiatieven gestart, kleinere vakbonden zoals NU91, waardoor het MACRO zicht op verbanden, ook internationaal, soms verwaterd. Als je counterpart (de werkgevers of zoals vroeger genoemd het kapitaal en nu de aandeelhouders) wel dat internationale overzicht heeft en ook agenda voert, dan is versnippering ook machtsverlies. En macht dat was waarom de vakbonden ontstonden, want die tegenmacht was nodig voor een balans, voor de geboorte van het poldermodel en stond altijd als een huis.

[1] https://www.knaw.nl/nl/instituten/iisg

 

Wat is jobcarving?

Jobcarving , ook wel jobcrafting, is een nieuwe manier van kijken naar werk. Werken was voor veel mensen vaak een manier om een inkomen te verzekeren, en vakmanschap een noodzakelijk ontwikkeling om voor het bedrijf waar je werkte aantrekkelijk te blijven. Steeds vaker geven mensen aan dat zij werken als een manier zien om zichzelf te ontwikkelen, te groeien en vinden mensen dat het voldoening moet brengen.
Hoe mensen naar werk kijken, en hun drijfveer in werk, is dus enorm veranderd. Mensen kijken meer naar hun talenten, hoe ze die kunnen ontwikkelen en naar wat een meerwaarde voor hen heeft als persoon in werk.

Wanneer je geen keuze hebt, omdat er brood op de plank moet komen en er alleen maar sprake is van overleven, dan is dit natuurlijk een luxe manier van naar werk kijken. In een maatschappij waar het basisinkomen wat je verdient de mogelijkheid geeft om over deze zaken na te denken, ontstaat een andere houding en opvatting over werken. Werk wordt een keuze met een eigen afweging.
Al in 2015 viel het mijn collega Ivy Powel en mijzelf op dat er steeds meer mensen om ons heen aan jobcarving deden, gefocust waren op hun eigen drijfveren in werk, en zich ook niet meer beperkte tot één keuze voor één beroep. We startte met interviews met heel verschillende mensen, wat tot een boek leidde wat in 2017 uitkwam en nog steeds actueel blijkt.
Heel verschillende drijfveren leiden tot heel andere keuzes, merkten wij. In ons boek ‘Biggetjesfokster en modeontwerpster’ zie je enorm veel voorbeelden van deze verandering in kijken naar werk, maar ook naar consequenties hiervan.

Recent op Terschelling zag ik, hoe het ook in winkels steeds vaker uitgangspunt is. Het verkopen van apparatuur en technische ondersteuning breidde zich daar bij een bedrijf uit tot de verkoop van koffiezetapparaten en een bijna logisch overstap tot handelaar in koffie en thee erbij. In elkaars verlengde maar een heel ander beroep. De boekenwinkel met koffiecorner zoals je die bijvoorbeeld in Amstelveen aantreft is een even mooi voorbeeld.

In ons boek lees je over een politieagent die houten meubels maakt en verkoopt. Het onvoorspelbare van het politiewerk, tot het totaal planbare werk van meubels maken, geeft een balans. Werken bij de belastingdienst en in de avond optreden met een band, kan een mooie energiebalans opleveren, ook een mooi voorbeeld in het boek. Of een journaliste die masseur wordt, maar eigenlijk door het masseren diepere gesprekken krijgt dan wanneer ze als journaliste met dezelfde mensen zou praten.
Niet geld, niet overleven, maar werk de vorm geven die bij jou past, door twee beroepen of meer uit te voeren; het blijkt een nieuw manier te zijn die groeit op de arbeidsmarkt, want in 2017 ontdekt de SER dat er zeker 700.000 mensen al een dergelijke keuze hebben gemaakt. In het boek tref je zowel de voordelen en de nadelen aan, maar ook overwegingen voor de toekomst. Want wij denken dat jobcarven niet meer weggaat!

Bestel het Jobcarving boek

Inspireren in tijden van crisis

Gregory Porter is een man die met zijn stem in je hart neerdaalt, en een verhaal te vertellen heeft, dus ook je hoofd raakt. De ‘muzen’ uit de Griekse mythologie waren de godinnen van de kunst en wetenschap en stonden voor het woord inspiratie. In een hbo-opleiding die ik ooit volgde werd ons geleerd dat je met de ‘muzen’ mensen kunt inspireren en meer ruimte kunt geven om het persoonlijke leven te ontwikkelen door hen in aanraking te brengen met de muzen. Het begrip ‘muze’ wordt daarom gebruikt als een term voor het woord ‘inspiratiebron’. Dat is bij Porter (idem Tracey Chapman) zeker het geval en zijn muziek heeft enorm effect op mij, daar kan geen meditatie tegenop. Niet iedereen heeft ‘de luxe’ om in aanraking te komen met cultuur en kunstuitingen, terwijl het ons onderscheid van de dierenwereld al sinds de oudheid.

Voor mij is kunst en cultuur net zo belangrijk als voeding, vrijheid en gezondheid, en opent het je hart en je hoofd voor meer dan brood en water. De film van Ken Loach, Bread and Roses, met een dikke knipoog naar de feministe Helen Todd (en het gedicht wat James Oppenheim van haar woorden maakt) brengt dit in beeld. Er is meer dan hard werken en sloven, vormt de intentie van haar woorden, er is ook nog een andere dimensie aan ons bestaan die voor iedereen open zou moet kunnen staan. Daarom kwamen feministen voor Brood en Rozen op. Niet alleen brood op de plank maar ook leven in bredere zin, dat was hun doel.

Het is verbijsterend hoe nonchalant sommigen momenteel in onze Nederlandse maatschappij omgaan met de ‘muzen’ en zich uiten in social media over toneel, musea, film, muziek, kleinkunst en andere kunstuitingen gedurende COVID-19. Alsof het er niet toe doet, niet relevant is, te duur is en zeker niet zo belangrijk als zorg. Natuurlijk is zorg en onderwijs van levensbelang voor een gezonde democratie en maatschappij, net als vrijheid van meningsuiting en een betrouwbare overheid. Er vindt een veldslag plaats in ondernemingen op dit moment en we vrezen allemaal de aanstaande werkeloosheid. Iedereen heeft zorgen over de eigen gezondheid en de eigen welvaart, dat kan ook niet anders.

Toch is er ook altijd meer. Als je het interview in het Parool leest van 22 augustus met Gregory Porter dan ervaar je weer hoe je met de muze iets zwaars ook kunt vertalen naar iets positiefs. Zo draait hij zijn persoonlijke aangrijpende ervaringen met racisme, als ook het verlies van zijn broer aan COVID-19, om naar een positieve bijdrage aan Black Lives Matter (BLM) met zijn nieuwe cd ‘All Rise’. We willen ‘zwarten’ niet boven ‘witten’ plaatsen, we willen zwarten van de grond af tillen, vormt de strekking van zijn woorden in het interview. Hij uit zich niet in negatieve zin, maar vindt in de muzen de kracht om zich positief te uiten en daar raakt hij mij mee. Geraakt worden is een gave vanuit de ‘muzen’, welke we ook nu mogen koesteren. Prachtige initiatieven om met de 1,5 meter en andere regels toch kunst en cultuur naar ons te brengen, ook dat zijn dappere ondernemers, ook dat is van belang.

Thuis en werken

De kamer te warm
Kinderen vragen aandacht
Het scherm van de laptop ook
De vogels fluiten, de zon roept.
De verleiding is groot om aan deze roep gehoor te geven.
Kan dat zomaar?
Zonder wroeging naar buiten gaan en het werk even het werk te laten.

Dat vraagt om heldere afspraken
Tussen jou en je bedrijf
Niet over wanneer je werkt
Maar hoe je werkt
Jij blij, werkgever blij
Jij kan naar buiten, zonder wroeging
De zon tegemoet en de vogels fluiten

Incitamentum helpt medewerkers en management om inhoud aan het nieuwe werken te geven.

Corona en ik

Corona

Is het de wereld
Ben ik het

Alles is anders
Of ben ik nu anders

De stilte van de straat
Of ik stil in de straat

De angst van de wereld
Of mijn angst over de wereld

Vertrouwen en de wereld
Of mijn vertrouwen in de wereld

Ik die nu stil sta en ervaar
Ik die nu dankbaar kijkt naar wat er is en wat er was

Dat de tijd van nu, mij en diegene die het aangrijpen tot persoonlijke inzicht. Dat het ons mag brengen wat wij diep binnen verlangen

Help! Maatregelen voor ondernemers

Al ruim vijf weken leven we in een bizarre toestand met een hoop onzekerheid. Eind februari vond ook in Nederland de eerste besmetting plaats. Twee weken later, op 11 maart, werd Covid-19 als pandemie wereldwijd erkend.

Onzekere tijden

Al een aantal jaren ben ik als zelfstandig ondernemer werkzaam in de culturele sector als projectcoördinator en adviseur. Als ondernemer ben ik mij altijd bewust geweest van het feit dat er onzekere tijden kunnen aanbreken. Een project dat last minute niet door kan gaan, of een budget dat gekort wordt. Vooral de culturele sector heeft het de afgelopen jaren moeilijk gehad. Ondanks de onzekere tijden waar je als ondernemer weleens mee te maken hebt, werk ik met veel liefde en passie voor mijn eigen bedrijf en geniet ik hier elke dag van.

Mijn bedrijf in lock-down periode

Tijdens de eerste paar maanden van het jaar komen altijd de eerste vragen binnen voor projecten. Deze periode gaat gepaard met verschillende aanvragen voor het eind van het jaar of zelfs het jaar daarop. Ook dit jaar was het niet anders.

Eind februari begon ik mij zorgen te maken. Een aantal gebieden waren al getroffen door het verschrikkelijke virus en verschillende landen zaten al in lock-down. Doordat mijn projecten veelal in Europa of Amerika plaatsvinden leek er een aantal weken geleden nog niks aan de hand te zijn.

In de dagen die volgde namen de cijfers van nieuwe besmettingen en doden toe en zo kwam het steeds dichterbij.

In de eerste week van maart kreeg ik mijn eerste afmelding voor een groot internationaal evenement. De organisatoren wilde het evenement verplaatsen in verband met het Covid-19 virus, maar over de datum was nog niks bekend. Die week volgde er meer afmeldingen. Ook van andere ondernemers hoorde ik hoe zij zakelijk werden getroffen. Ik voelde een lichte paniek. Ook Nederland kwam met maatregelen om de verspreiding tegen te gaan. Hierdoor werd duidelijk dat alles de komende tijd zal veranderen. Zelfs de alledaagse dingen zoals boodschappen doen vormen een risico, en hoe zit het dan straks financieel? Als ik door mijn buffer heen ben?

Aankondiging hulp voor ondernemers

Op 17 maart besloot het kabinet maatregelen te nemen om de gevolgen voor ZZP’ers, MKB-ondernemers en grootbedrijven op te vangen. Een noodpakket, voor in ieder geval de eerste drie maanden, waarbij er financiële hulp aangevraagd kan worden. Bedrijven en ondernemers zouden dan bij hun eigen gemeente die hulp kunnen aanvragen. De voorwaarden zouden versoepeld worden om zo sneller die hulp aan te kunnen bieden.

Aanspraak maken

Die week hield ik de website van de gemeente ’s-Hertogenbosch, waar ik woon en werk, goed in de gaten. Als ZZP’er wilde ik aansprak doen om aanvullende inkomensondersteuning te krijgen voor levensonderhoud. Na een week besloot ik toch de telefoon te pakken en de gemeente te bellen of ze al meer informatie hebben. Een vriendelijke dame verzocht mij de website in de gaten te houden, daar zou een digitaal formulier op gepubliceerd worden dat ingevuld moet worden.

Ruim een week geleden vulde ik vroeg in de ochtend het online formulier in. Het was inderdaad vrij eenvoudig. Er werden een aantal basis gegevens gevraagd, een kopie van je identiteitsbewijs, je KVK uittreksel en je geeft antwoord op wat korte vragen.

Waarschuwing!

Tot mijn verbazing zag ik op internet steeds meer bedrijven advertenties plaatsen om dit tegen betaling te regelen voor ZZP’ers. Mijn advies, doe dit niet. Ook op de website van de KVK (Kamer van Koophandel) wordt er gewaarschuwd om niet in zee te gaan met bedrijven die dit aanbieden tegen betaling.

En nu is het wachten…

Per mail kreeg ik direct een bevestiging dat ik binnen twee weken schriftelijk een brief zou ontvangen of ik de hulp toegekend krijg of niet. Tot op heden heb ik nog niks ontvangen en hou ik de websites in de gaten. Van collega’s hoor ik verschillende verhalen. Ik krijg de indruk dat elke gemeente het op haar eigen manier doet. Ik ben als ZZP’er in ieder geval blij dat het kabinet een steunpakket heeft. Mocht je hiervoor nou niet in aanmerking komen dan zijn er nog een aantal andere maatregelen die steun kunnen bieden.

Overzicht van maatregelen

Steunmaatregel Voor wie Instantie Aanvraagformulier of link
Tijdelijke noodmaatregel Overbrugging voor Werkbehoud (NOW) Ondernemers UWV https://www.uwv.nl/werkgevers/overige-onderwerpen/now/index.aspx
Tijdelijk overbruggingsregeling zelfstandige ondernemers (Torzo) Ondernemers/zzp’ers Gemeente Nog niet opengesteld
Noodloket (compensatieregeling) Ondernemers die direct getroffen zijn door de overheidsmaatregelen en die hun omzet daardoor geheel of grotendeels kwijt zijn. Gemeente Nog niet opengesteld
Bijzonder uitstel van betaling Ondernemers/zzp’ers Belastingdienst Mijn Belastingdienst of Mijn Belastingdienst Zakelijk naar Belastingdienst Postbus 100, 6400 AC Heerlen
Verlaging voorlopige aanslag IB/Vpb Ondernemers/zzp’ers Belastingdienst voor IB en Vpb: IB: Mijn Belastingdienst Vpb: Mijn Belastingdienst Zakelijk (alleen met eHerkenning), geen eHerkenning gebruik dan verzoek of via software adviseur
Stopzetting/ intrekking lokale aanslagen m.n. toeristenbelasting Bedrijven in de toeristenbranche Gemeente Wordt nader uitgewerkt
Verruiming Borgstellingsregeling MKB (BMK) MKB Bank of andere financier Aanvraag bij bank/financier
Tijdelijke Borgstellingsregeling MKB-Landbouwkredieten (BL) Agrariërs Bank of andere financier Aanvraag bij bank/financier
Verruiming Garantie Ondernemersfinanciering
(GO-regeling)
Middelgrote en grote bedrijven Kredietverstrekker Aanvraag bij kredietverstrekker
Tegemoetkoming microkredieten Qredits Kleine ondernemers Qredits Aanvraag bij Qredits
Melding betalingsonmacht aan verplicht gesteld bedrijfspensioenfonds van verschuldigde pensioenpremies Ondernemers met personeel dat verplicht deelneemt aan een bedrijfspensioenfonds Bedrijfspensioenfonds  of het uitvoeringsinstituut van het fonds Meldingsformulier Belastingdienst

De “laverende regie” het hoofd bieden

Wij ondernemers bepalen gelukkig vaak zelf wat we doen hoe wij in het leven staan en nemen daar veelal ook alleen de verantwoording over. Daardoor heb je de regie in eigen handen iets waar ik zeer opgesteld ben zowel privé als zakelijk. Toen ik ruim 8 jaar geleden mijn werk binnen de kinderopvang achter mij liet werd ik er vaak op gewezen hoeveel “beren ik op weg zou tegen komen” ik dacht alleen maar daar ga ik dan op jagen.

Makkelijker gezegd dan gedaan maar des al niet te min gedaan en als je dan na 8 jaar vanwege de nare situatie waar wij allen nu in verkeren voor je gevoel terug naar af bent is dat even slikken. Want hoe graag ik het ook zou willen ik ben de regie kwijt als het gaat om mijn onderneming, en eerlijk zonder die regie blijft er weinig over van een eigen onderneming behalve natuurlijk de passie die ik had, heb en altijd zal houden voor het werk binnen de horecabranche en MZ-training.

De tijd zal het leren

Door deze hele situatie ben ik meer om mij heen gaan kijken, om verschillende redenen soms omdat ik zo hoop meer te kunnen begrijpen van de hele situatie, soms om te leren van anderen hoe zij hiermee omgaan, soms omdat dat het enige is wat ik te zien krijg via de verschillende berichtgevingen, en soms gewoon omdat ik worstel met de wetenschap dat dit een gegeven is waar wij pas over enkele jaren het fijne van zullen weten. Iets waar wij nu rekening mee moeten houden en waarvan pas achteraf zullen zeggen, erg maar begrijpelijk gezien de omstandigheden en alleen op te lossen als wij ……..

Onzekerheid

Maar zover zijn wij nog niet. Nu zitten wij in de situatie waar je als zelfstandig ondernemer altijd voor wilt waken, waar je alles voor doet om het te voorkomen, waar je angstvallig scenario’s voor hebt bedacht die je in deze tijde zullen beschermen voor, dan wel je uit de penarie halen waar je in verzeilt bent geraakt. Echter nu blijkt dat er een situatie denkbaar is waar dit niet tot de gewenste oplossing lijdt en dan ziet de wereld er toch wel even anders uit. Dan worden besluiten die het kabinet neemt wel heel persoonlijk. Moet je ineens overduidelijk kunnen aangeven dat daar waar je al je ziel in zalig in hebt gestoken een reden tot bestaan heeft, dat al waar jij je ziel en zalig in hebt gestoken geen enkele financiële zekerheid meer geeft en dat je in jouw basisvoorzieningen alleen maar kunt voorzien als er steun wordt aangeboden vanuit het kabinet.

Zoeken naar regie

Nu is deze financiële hulp aan de meeste ondernemers aangeboden en hebben die hier ook massaal op gereageerd en wachten eenieder nu vol spanning op wat komen gaat. Want de regie daarover heb je als ondernemer niet. Harder werken dan normaal is niet mogelijk en of zelfs strafbaar, creatief zijn werkt in bepaalde gevallen en zorgt voor mooie initiatieven, maar is van tijdelijke aard. Terwijl het leven, hoe aangetast nu dan ook, gewoon verder gaat. Alles echt alles wat ervoor zorgt dat je als zelfstandig ondernemer een bijdrage kunt leveren aan de maatschappij, aan jezelf en je dierbaren is onmogelijk  geworden omdat dat de wereld de gezondheid in gevaar kan brengen. Dan ben je de regie kwijt, geloof mij.

Steun is nodig!

Elke vorm van financiële steun is dan van essentieel belang. Zonder die steun is een ding zeker, dat er meer problemen zullen ontstaan, zoveel dat je als ondernemer niet meer instaat bent om hier het hoofd aan te bieden.

Tot slot als ik het toch over het hoofd heb, de meeste ondernemers kunnen wel wat rust aan het hoofd gebruiken en het zou dan ook fijn zijn als de aangeboden hulp door het kabinet wat vlotter op gang komt. Van belang is dat de verdeling daarvan eerlijk verloopt en er mogelijkheden blijven om aanpassingen door te voeren. Dan kunnen, wij ondernemers, makkelijker ons hoofd vrijmaken voor het bedenken van creatieve ontwikkelingen die ook na deze crisis bruikbaar zijn en die ons in staat stellen ons bestaan voort te zetten binnen de verschillende branches.

 

Corona-economie

Ga Corona drinken zou ik zeggen. Corona stopt haar productie, een merk om zeep geholpen zoals ooit Buckler door Youp van ‘t Hek. Toen een bierbrouwer zijn nek uit stak om bier zonder alcohol te maken, een zege voor wie veilig wil rijden of van een alcoholprobleem wil afkomen en toch sociaal wenselijk gedrag (meedrinken) wil laten zien, werd gekielhaald door genoemde cabaretier.

Ik geloof dat de zuurtegraad van deze cabaretier me raakte over het biertje en ook over zijn vrouw. Humor ten koste van de ander. Niet kritisch en met zelfreflectie en met een oprechte intentie zoals Freek de Jonge, maar plat en rancuneus. Al is en blijft Flappie bijzonder.

Pas op dit moment komt het terug binnen bij mij, het zat al even dwars.

Discriminatie of racisme?

Zo’n zelfde ervaring had ik bij Waardenberg en de Jong, die een persiflage van een racistische bokser neerzette, ten tijde van opkomend openlijk racisme. Naast me zat een meer dan dierbare vriendin met een andere huidskleur dan wit, en ik zag haar verschrompelen. We hadden na de voorstelling (dank aan de Amstelveen Schouwburg voor haar laagdrempeligheid) een gesprek met de beide cabaretiers en er viel een parallel met Leni Riefenstahl in het gesprek aangedragen door de Jong. De vraag werd vervolgens gesteld of we twijfelde aan hun intenties? Pas veel later in het gesprek met de geweldige dame van de Berini’s die hun programma stopte in een latere periode, omdat i.p.v. erkenning  en nadenken, hun programma gezien werd als en een bevestiging voor discriminatie, realiseerde ik me dat de vraag van de Jong onterecht was.

Consequenties; wat jij doet

Wat je zegt heeft soms enorme consequenties, ik word daar zelf ook wel eens op gewezen.  Leni Riefenstahl liep voor de consequenties van haar werk weg. Zeker ze was een enorme vakvrouw, een eerste ook heel technische vrouw, een feministe in gedrag, die een revolutionaire beeldtaal ontwikkelde welke nog dagelijks in reclames en op televisie en bij sportverslaggeving wordt gebruikt. Het had haar echter gesierd als ze had erkend wat haar werk, als persoonlijk fotograaf en filmer van Hitler ook had teweeggebracht. Dan had het er beiden kunnen zijn op een waardige manier.

Youp van ’t Hek had mee kunnen werken aan een Buckler reclame toen hij het effect van zijn show zag, bijvoorbeeld ‘het is toch best lekker na de show’. Waardenburg en de Jong, ondanks hun vele bijzondere werk, hadden zich heel duidelijk kunnen uitspreken tegen discriminatie, toen ze in onze maatschappij zagen hoe de verandering inzette. De Berini’s deden dit, maar meestal geeft zo’n dapper keuze minder economisch rendement. Ik vind hen dapper.

En het biertje dan?

Maar hoezo Corona hieraan koppelen?  Corona is een zurig biertje, best gedronken met limoen en soms met een beetje zout net als Tequila. Iemand heeft het virus het Corona virus genoemd.

Dat is niet meer te repareren, ondanks mensen die verwoede pogingen doen om het het COVID-19 virus te noemen, het plakt aan het gladde oppervlak van het bierflesje bij wijze van spreken.

Dat wil niet zeggen dat we niks kunnen doen voor een fabriek die over de kop dreigt te gaan, of de medewerkers die daardoor hun werk verliezen.

Laten we solidair proosten

Dus laten we een week lang Corona bier drinken uit solidariteit met hen. Ik houd niet van het biertje, maar ik ga het doen, want ik doe ook mee aan het stigma van dit biertje, dus dan is het goed dat te erkennen en iets te doen. Het biertje kan er immers niks aan kan doen!

Er is ook een alcoholvrije variant, dus voor iedereen toegankelijk! Doen jullie mee????

Corona beer drink het weer!!!